De laatste tijd voel ik een steeds groter verlangen om uit 'de verhalen' van mensen te blijven - inclusief mijn eigen verhalen - en terug te keren naar de stilte in mezelf. Het wordt voor mij steeds duidelijker hoe we allemaal in ons eigen verhaal gevangen zitten. En daarom geen oog (meer) hebben voor wat er verder om ons heen gebeurt. Of hoe die ander het bedoelt of dat je de ander probeert te begrijpen. Kort door de bocht conclusies trekken en dan zeggen dat je het oh zo goed gedaan hebt, want je bent voor jezelf opgekomen.
Nou, ik heb besloten voorlopig zoveel mogelijk uit de verhalen te blijven en me gewoon lekker te verbinden met mijn essentie. Mijn authentieke Zelf. Dus vandaag houd ik het kort: ik keer terug naar mijn eigen kern. De stilte en vrede die ik ten diepste ben. Fijn weekend!